Loading...

 Het team

Ons team bestaat uit meerdere mensen met elk hun specialisme, die allemaal hun steentje bijdragen aan Zino. Iedereen, inclusief de bestuursleden, werkt op vrijwillige basis en zonder vergoeding.

Het bestuur bestaat uit Alie Pepping (voorzitter), Jolande de Groot (secretaris) en Phaedra Stenger (penningmeester).

Alie Pepping
Voorzitter
Mijn naam is Alie Pepping, Ik ben al mijn hele leven gek op dieren. In 1991 kwam de eerste hond, een Friese stabij, in mijn leven: een herplaatser, een prachtig lief dier en daarmee was ik besmet met het Friese stabij-virus. Sinds augustus 2015 ben ik betrokken in de groep herplaatsing Friese stabij en wetterhoun.

In november 2015 hebben we Stichting Zino, Herplaatsing en Bemiddeling van Honden opgericht. Formeel ben ik voorzitter van Stichting Zino. Mijn hart ligt echter niet bij titels en functies maar bij het helpen van de honden. Dit doen we met een geweldig team van mensen die allemaal hun eigen specialiteit hebben.

Samen maken we ons sterk om voor Friese stabijtjes, wetterhounen, retrievers en andere honden, die onze hulp nodig hebben omdat ze niet meer bij hun baasje kunnen blijven, een warm en veilig mandje te zoeken. In de toekomst hoop ik dat we dit voor veel meer rassen kunnen doen.

Op de foto sta ik met Sissel, stabijna van 15 jaar, Luna bruine stabij van 6 en Jessie, zwart-witte stabij van 8 jaar.

Jolande de Groot
Secretaris
Ik ben Jolande de Groot en sinds 1 juli 2016 ben ik secretaris voor stichting Zino.
Ik heb honden vanaf dat ik negen jaar was. De eerste was een fantastische boeren hutsel, afkomstig van de boerderij. Mijn enige reu, hij is ruim veertien jaar geworden. Na die super eigenwijze mix hebben wij een oudje uit het asiel gehaald. Helaas heeft ze maar vier maanden bij ons geleefd. Na dit oudje een Golden Retriever, een hondje uit de broodfok. Een super hond, maar ik had het achteraf liever anders gehad.

Door die ervaring wijzer geworden ben ik gaan zoeken en kwam ik uit bij de Stabij. Ik wilde geen hond meer uit de broodfok, dus heb me aangemeld bij de rasvereniging en kwam op de wachtlijst. Na negen lange maanden kregen we eindelijk onze Emme. Na mijn Stabij Emme kwam onze Wetter Fayke, waar ik ook weer zo blij mee ben!

En die blijheid gun ik iedereen en elke hond, daarom zet ik me in voor stichting Zino!

Een zwaai van Jolande.

Phaedra Stenger
Penningmeester
Alie’s passie om honden aan een ander mandje te helpen werkte aanstekelijk, waardoor ik vanaf het begin betrokken ben als penningmeester bij de Stichting Zino.

Mijn allereerste hondje kreeg ik toen ik 10 jaar was. Ik liep naar de boerderij tegenover ons huis, toen Girly, een vuilnisbakkenrasje, uit het niets kwispelend achter me aan kwam lopen. Later bleek dat ze van een stel was, die een restaurant hadden. Iedere dag als ze weggingen, lieten ze haar naar buiten, zodat ze kon rondscharrelen in het dorp. Blijkbaar ging Girly dan op een gegeven moment vanzelf weer terug en vervolgens voor de deur liggen wachten tot ze weer thuis kwamen. Toen ik eenmaal wist waar ze woonde, bracht ik haar iedere avond weer terug. Niet altijd waren ze thuis, wel stond er dan een bakje eten en drinken buiten klaar. Dit ging een aantal jaar door, totdat ze me vertelden dat ze gingen verhuizen. Ze stelden ons voor de keuze, óf wij namen Girly in huis óf ze lieten haar inslapen. De keuze was snel gemaakt, ze heeft nog 12 jaar bij ons gewoond en is uiteindelijk 16 jaar geworden.

Dit illustreert weer hoe makkelijk mensen een hond aanschaffen en net zo makkelijk weer “weg” doen. Het verhaal staat niet op zich en er is dan ook veel werk te verzetten. Stichting Zino levert hier graag een bijdrage aan. Het afgelopen jaar hebben we al veel honden bij een nieuw baasje onder kunnen brengen en ieder hondje dat mede dankzij ons een nieuw baasje vindt, geeft het bestaan van Zino al zin!

Anthe van der Bom
Onderhoud, bijhouden van het Instagram account
Mijn naam is Anthe van der Bom. Ik houd de Instagrampagina van stichting Zino bij. Dit vind ik erg leuk om te doen. En als het nodig is neem ik de administratie over van Ingrid, bijvoorbeeld als ze met vakantie is.

Mijn hele leven heb al ik honden om me heen. Eerst een golden retriever, daarna een Friese stabij en nu een wetter. Het zijn zulke lieve en leuke dieren! Daarom ben ik blij dat ik als vrijwilliger bij stichting Zino kan werken en helpen om honden een nieuw plekje te geven als dat nodig is.

Op de Instagrampagina post ik foto’s, oproepen en updates over de honden die herplaatst worden en over de honden voor wie een nieuw plekje is gevonden. Dus: volg ons op Instagram via @stichtingzino!

Christa van der Ziel
Matchmaker
Mijn naam is Christa en ik woon in Gelderland. Op facebook ben ik Stichting Zino gaan volgen, omdat ik zulke

organisaties altijd interessant vind. Ik heb 15 jaar in de zorg gewerkt. In 2016 besloot ik om thuis te gaan werken als gastouder. Doordat ik nu tijd over heb, wilde ik graag een kijkje nemen hoe het bij Stichting Zino achter de schermen gaat. Na contact te hebben gehad met diverse teamleden, kwam ik erachter dat Stichting Zino niet alleen een geweldige organisatie is, maar ook dat de teamleden, die zich stuk
 voor stuk in zetten, geweldig zijn. Ik voel me vereerd dat ik nu bij dit team hoor!

Ik ben de zogeheten matchmaker, wanneer er een nieuwe aanmelding van een herplaatser binnen komt, kruip ik achter de laptop en ga ik op zoek naar de match. Ik houd hierbij rekening met wat de potentiele baasjes willen, maar het belangrijkste waar ik rekening mee houd is wat de hond wil en nodig heeft.

Zelf heb ik ook een herplaatser. Weliswaar geen stabijs of wetterhounen, maar een duitse dog. Ik ben voorstander van nieuwe kansen en tweede ronden en ik veroordeel niet. Sommige mensen vragen wel eens aan mij: “Wil je nooit zelf een hond groot brengen, opvoeden een band mee creëren?” Om heel eerlijk te zijn? Ja, dat wil ik wel. Ik wil wel in een mooi nestje zelf een puppy uitkiezen, of in dat geval, door de pup uitgekozen worden… het lijkt me fantastisch! Maar, als ik kijk naar de asielen, de herplaatsorganisaties… Het geeft me een voldaan gevoel om hier aan bij te dragen, zodat de hond voor de rest van zijn leven een gouden mandje heeft. En ook voor de baasjes, voor wie het echt niet makkelijk is om voor hun trouwe viervoeter een ander onderkomen te zoeken.

Lindy Heeringa
Medewerker herplaatsing
Ik ben Lindy en via Facebook ben ik in contact gekomen met Stichting Zino. Er werd een oproep gedaan voor nieuwe vrijwilligers en heb daar mijzelf voor aangemeld. Ik heb gekozen voor het herplaatsen van honden, want ik vind het erg belangrijk dat de honden die worden aangemeld voor herplaatsing een veilige mand en lieve nieuwe baas of baasjes krijgen.

Ik heb altijd honden gehad, van verschillende rassen, en nadat vijf jaar geleden onze labrador overleed op 13-jarige leeftijd is onze keuze gevallen op een Friese stabij. En dat werd onze reu Beike. Silke is bij ons komen wonen nadat zij bij Stichting Zino werd aangemeld als herplaatser. Ze was toen net twaalf weken en wordt drie jaar in oktober 2020.
Inmiddels ben ik nu dus ruim drie jaar vrijwilligster en we hebben een leuk team. Het herplaatsen is niet altijd gemakkelijk, maar als er een goede match gevonden is, is er elke keer weer het gevoel van voldoening dat we een herplaatser een nieuw warm mandje hebben kunnen geven. Ook ter geruststelling van de oude baasjes, die het vaak erg moeilijk vinden om hun trouwe viervoeter te moeten herplaatsen.

Huibie Nijdam
Medewerker screening
Mijn naam is Huibie. Ik kreeg mijn eerste hond, Toby, pas op mijn dertiende. Jarenlang heb ik erom moeten zeuren. Vanaf dat moment heb ik altijd honden gehad. Met een kleine onderbreking in de periode dat de kinderen het huis uit gingen en ik te veel uren op een dag van huis was. Maar dat compenseerde ik door op mijn vrije dag een ochtend in het dierenasiel in Hoofddorp te helpen. En later liep ik met een uitlaatservice mee.

In 2008 heb ik ontslag genomen en heb ik een ander baantje gevonden. Ik hoefde toen nog maar een paar uur per dag te werken. Dus dat betekende: eindelijk weer een hond! Dat werd een Drentsche patrijshond: Stella. Na twee jaar kregen we Raffy, een herplaatser, helaas hebben we die vorig jaar véél te vroeg moeten laten inslapen. Nu zijn we langzaam weer toe aan een andere tweede hond, het liefst een Wetterhoun. En zo kwamen we bij Stichting Zino terecht. Er is nog geen match, maar toen ik de oproep voor vrijwilliger zag, aarzelde ik geen moment. Deze stichting doet zulk goed werk, dat ik daar graag aan mee wil helpen. En dat doe ik nu, door de nieuwe aanmeldingen te screenen.

Ria Everts
Medewerker herplaatsing en webshop
Hallo ik ben Ria. Na thuis opgegroeid te zijn met poedels, kochten mijn man en ik 1996 onze eerste stabijna, van een boerderij. Van haar hebben ruim 13 jaar genoten. Na haar overlijden en inmiddels wat wijzer geworden, gezien broodfok en het fokken van honden waar wij ons niet in konden vinden, hebben we ons laten inschrijven voor een stabijpup via de rasvereniging. Zo konden we in april 2010 Gys meenemen naar huis.

De kriebel voor een tweede hond kwam al snel en dan misschien wel een pup van onze Gys. We liepen shows en Gys kwam op de deklijst. Er kwam ook een nestje kwam, maar jammer genoeg op een moment dat we geen pup konden opvoeden. Gys liet echter doorschemeren dat een pup in huis niet zijn ding was, na een logeerpartij. Dus uiteindelijk geen pup voor ons!
In 2016 hebben wij ons laten inschrijven bij Zino en sinds januari 2017 woont Bauke bij ons. We zijn zo blij met hem. Toen de stichting om vrijwilligers vroeg, was het voor mij dan ook niet meer dan een logische stap om mij daarvoor aan te melden.

John Keijer
Administratieve en juridische ondersteuning
Hoewel ik altijd gedacht heb dat ik meer een kattenmens ben, heeft mijn stabij Jessie dat gevoel voorgoed veranderd. Jessie was niet ‘mijn’ eerste hond; in mijn tienerjaren heb ik ook nog een dwergpoedel gehad. Lief beestje, en in was gek op haar, maar ik had toch wat meer klik met katten. Totdat ik Alie (Pepping) zo’n 15 jaar geleden ontmoette en ik mij er voor het eerst van bewust werd dat er een ras bestond als de Friese stabij. Zij had er twee. Later, toen we samenwoonden kwam Jessie. Mijn tweede ‘eigen’ hond. Een heuse pup met stamboom van een toonaangevende fokker.
De puppytraining was voor mij, besloot Alie, gezien mijn gebrek aan echte hondenkennis. En ze had gelijk. Ik heb er veel van geleerd. Jessie ook wel, overigens. Wat een heerlijke band bouw je op. Jessie is alweer acht (wat gaat dat vreselijk hard). En ik ben haar onbetwiste baasje geworden en gebleven. Die trouwe ogen, die blik als ze je iets duidelijk wil maken… Ik wil nu spelen met de bal… Krijg ik nou nog een toetje… Nee ik wil nog niet naar huis, deze kant op… En zo kan ik doorgaan.

Juist dat ondeugende stabij-eigen karakter met dat eigen willetje. Ze doet alle commando’s. Behalve als ik het iemand wil laten zien. Of als ze ergens mee bezig is. Dan maakt ze dat vanzelfsprekend af. Heerlijk.
Op dit moment hebben we, naast Jessie, nog twee stabijs. Sissel is dik vijftien en is een kruising, met een wetter we denken. En Luna is zes jaar. Zij komt uit dezelfde lijn als Jessie, maar heeft een heel ander karakter. Overigens ben ik op Sissel en Luna net zo gek als op Jessie, ook al heb ik ze niet getraind. Sissel is één van de twee honden die Alie al had toen ik haar leerde kennen. De andere stabij van Alie, Myrka, is op een mooie leeftijd gegaan en mis ik nog steeds. Als ik met Jessie, Luna en Sissel aan de wandel ben en van iemand de opmerking krijg: “zo, da’s een hele roedel”, is mijn antwoord steevast: “Dat noemen ze rijkdom.”
Dus waarom ik vrijwilliger ben bij Stichting Zino? U kunt het vast raden…

Klazien Koopmans
Medewerker herplaatsing
Mijn naam is Klazien. Dierenliefhebber in hart en nieren. Toen ik een jaar of elf was kregen wij bij ons thuis onze eerste hond, een soort boerenfoxje. Ik vond haar prachtig en was er gek mee. Voor mezelf heb ik toen al besloten dat ik later zelf altijd honden zou willen hebben, ook toen al ging mijn voorkeur daarbij uit naar retrievers. Gelukkig wilde mijn echtgenoot dat ook!

Meteen na ons trouwen kregen wij dan ook onze eerste hond, een kruising tussen een labrador en een teckel en drie maanden later kwam er een golden retriever bij. Beide hebben we van pup af aan gehad, ze waren even oud en zijn 16 jaar geworden. In de jaren na hun overlijden hebben we drie honden uit het asiel gehad. Een heidewachtel, een zwarte en een blonde labrador retriever. Ook zij zijn gelukkig allemaal oud geworden (respectievelijk 18, 15 en 11 jaar).

Natuurlijk gaat het niet vanzelf om honden die je niet van pup af aan in huis hebt op te voeden en lid van je gezin te laten zijn. Soms duurt het wat langer voor over en weer het vertrouwen er is. En je moet hard werken om de honden goed te leren kennen. Maar niets is leuker dan bezig te zijn en te werken met je beestjes. Wij hebben dan ook altijd veel met onze honden gedaan. Cursussen, recreatieve hondensport en heerlijke wandeltochten. Maar bovenal hebben wij altijd onwijs van onze hondjes mogen genieten.

Na het overlijden van onze heidewachtel en zwarte lab bleef onze blonde lab alleen over. Hij overleed helaas vlak nadat we voor hem weer een maatje gevonden hadden in de vorm van onze huidige, bruine lab Baco.

Ook Baco komt uit het asiel. Aan deze lieve, onstuimige stuiterbal hadden we even onze handen vol… Ongeveer een jaartje geleden werden wij gevraagd de zorg voor golden retriever Freya op ons te nemen. Toen bleek dat er een klik tussen haar en Baco was, hebben we graag gehoor gegeven aan deze vraag. Het is een mooi stel met heel verschillende karakters en wij hopen nog veel jaren te mogen genieten van onze twee prachtige en lieve “tweedehandsjes”.

Zelf hebben wij dus inmiddels onze vijfde herplaatser, die wij een gouden mandje konden bieden en waar wij heel erg blij mee zijn. Om mee te helpen om ook voor andere honden een veilig nieuw thuis te vinden, heb ik me dan ook aangemeld als vrijwilliger bij stichting Zino.

Corrie
Medewerker herplaatsing
Hallo, mijn naam is Corrie. Opgegroeid met honden, riep ik al snel na mijn trouwdag ook graag een hond te willen. Maar als je allebei fulltime werkt is dat niet ideaal, na een paar jaar, kwam daar onze eerste hond, Maaike. Maaike was een bruin-witte Wetterhoun, ze was negen weekjes oud toen ze bij ons kwam, en wat een heerlijke hond, lekker eigenwijs maar ze ging door het vuur voor je.

Ze is 15 jaar geworden. Onze tweede hond was Bente, een friese stabij. Bente kwam toen ze 8 weekjes was, ze is nu 2 jaar, en totaal anders dan onze wetter, maar wat een geweldige hond.

Nu de kinderen hun eigen weg gaan kreeg ik weer wat tijd.

Het vrijwilligers werk trok mij wel aan en via facebook kwam ik in aanraking met zino. Zij waren op zoek naar vrijwilligers , en wat is er mooier dan een hond een gouden mandje te geven.

Bij Stichting Zino hou ik mij bezig met herplaatsen.

Paulien Boom
Donatiebeheer
Hallo, ik ben Paulien. Al van kleins af aan ben ik gek op dieren. Het was voor mij dan ook een heel duidelijk dat ik daar iets mee wilde doen. Na mijn opleiding tot paraveterinair, heb ik heel wat jaren bij verschillende dierenspeciaalzaken gewerkt. Ik heb altijd dieren gehad; van een wandelende tak tot katten en een paard. Een hond was, helaas voor mij, lastig omdat mijn ouders allebei veel aan het werk waren. Dus de oplossing was om op hondjes te passen en uit te laten na schooltijd. Jammer genoeg is het er nog niet van gekomen om zelf een hond in huis te nemen, maar dat zou ook niet eerlijk zijn omdat ik fulltime werk. Wel train ik sinds 1,5 jaar wekelijks met de hond van een goede vriendin. We doen behendigheid en gehoorzaamheid. Omdat ik graag meer over het gedrag van honden wil leren, ben ik sinds kort begonnen met de opleiding tot kynologisch instructeur. Wellicht plak ik daar nog een opleiding tot gedragsdeskundige aan vast.

Via facebook ben ik bij stichting Zino terecht gekomen. Ik zag een oproep staan en wilde heel graag een bijdrage leveren aan het mooie werk wat deze stichting doet. Op dit moment doe ik dat door mij bezig te houden met de donaties die worden gedaan.

Gaby
Medewerker herplaatsing & coördinator gedragsgroep
Hoi, ik zal mij even voorstellen: ik ben Gaby, 34 jaar jong. Ik ben opgegroeid met honden; vanaf mijn geboorte hadden mijn ouders al honden. Toen ik 22 was, kreeg ik mijn eigen hond. Wel moest ik zelf alles doen, trainen, voeren, uitlaten etc. Dat was geen probleem voor mij. Helaas heb ik hem 5 jaar later door nare omstandigheden moeten herplaatsen. Gelukkig heeft hij een heerlijk huisje gekregen bij mijn beste vriendin en haar gezinnetje.

Al sinds mijn 13e jaar doe ik vrijwilligerswerk; altijd iets met dieren in combinatie met mensen. Eerst op een manege voor gehandicapten kinderen en later in een dierenasiel en hondenpension als hondentrainer en bij een trimsalon. Het werken met mens en dier vind ik heerlijk! Ik was al een tijdje niet meer actief in vrijwilligerswerk en dat miste ik. Gelukkig vroeg Jolande mij of ik het niet leuk zou vinden om Stichting Zino te helpen!

Ik geniet er heel erg van om met mijn honden bezig te zijn en heb dan ook altijd allerlei soorten training gedaan, afhankelijk van wat de hond leuk vind. Ik heb nu twee Wetterhoun-kruisingen. Popke, een F1-Wetterhoun x Grote Poedel van het outcrossproject van de Wetterhoun, en Haico, een Wetterhoun met vleugje Friese Stabij via de stichting 😉

Robert Douven
Hallo! Ik ben Robert Douven, 51 jaar en getrouwd. Samen hebben wij twee kinderen van 17 en 19 jaar. Wij wonen in het zuiden van Nederland in Venlo-Blerick. Nadat ik een paar jaar geleden arbeidsongeschikt ben geworden, ben ik op zoek gegaan naar een invulling van mijn overvloedige tijd. Iets met honden doen, lag voor de hand. Ik ben opgegroeid met honden en mijn vrouw ook. Mijn schoonvader heeft vroeger altijd gefokt met de Friese stabijhoun.

Vanaf dat wij getrouwd zijn, hebben we diverse rassen in huis gehad, van een Tibetaanse terrier tot kuvasz, en daarna een boerenfox. Begin dit jaar hebben we afscheid moeten nemen van onze labradoodle. Mijn vrouw had gezworen nooit meer een stabijhoun in huis te nemen, maar uiteindelijk is ze toch gezwicht. We wilden we een lieve, karaktervolle, maar ook evenwichtige hond en kwamen steeds weer uit bij de Stabijhoun. Ik ben me toen direct gaan inlezen, om zoveel mogelijk te weten te komen over dit ras en we hebben natuurlijk ook mijn schoonvader, als oud-fokker en nog steeds keurmeester, van dit ras naar zijn bevindingen gevraagd.
We hebben ons ook direct ingeschreven bij de NVSW om op de wachtlijst voor een pup te komen. We hebben toen zelf de fokker benaderd en verteld wat ons doel was met de Stabijhoun, namelijk naar de tentoonstelling en inzetten als dekreu om het ras vooruit te helpen.
Op 12 april 2020 is onze Lukas Tjalf fan t Heidehiem geboren. Acht weken later hebben we hem na een aantal kennismakingen bij de fokker opgehaald. En oh, wat zijn we blij met hem.

Lianne Pereira
Ik ben Lianne Pereira, getrouwd, moeder van twee dochters en baasje van Syb (Friese Stabij). Wij wonen in Nieuwleusen (Overijssel). Mijn hobby’s zijn lezen, beleggen, fietsen en lange wandelingen maken met Syb. Ik volgde Stichting Zino al een poosje via social media en toen er een oproep werd gedaan voor vrijwilligers heb ik direct gereageerd. Ik vind Stichting Zino een professionele stichting die zonder te oordelen, op zoek gaat naar de beste match voor de te herplaatsen hond. Bij “Zino” ondersteun ik Pia bij de nieuwe service Wilsbeschikkingen en tevens doe ik sinds kort ook profielcontroles. Ik hoop dat wij op een prettige manier nog lang met elkaar mogen samenwerken en dat Stichting Zino een begrip wordt in Nederland!

BarbaraBarbara
Medewerker herplaatsing & gedragsdeskundige
Hallo, ik ben Barbara. Van jongs af aan ben ik al gek op dieren. Als kind schreef ik altijd op mijn verlanglijstje bovenaan ‘paard’, daarna ‘hond’ en daarna ‘kat’, met vervolgens nog konijn en cavia..

Toen ik mijn eerste betaalde serieuze baan had, was het eerste wat ik heb gekocht een ‘paard’.

Wat ontzettend veel plezier heb ik daar aan beleefd. Elka dag na mijn werk ging ik naar mijn paard en was actief in verschillende vormen van de paardensport. Dit was dus niet te combineren met het hebben van een hond. Wel kwam er al heel snel een kat bij en ook al snel nog tweede kat.

Toen ik later problemen kreeg met mijn gezondheid en het paardrijden echt niet meer ging, heb ik de hond van mijn kort daarvoor overleden vader in huis genomen. Dit was een herplaatser van een geschatte leeftijd van ca. 10 jaar. Ze was op straat gevonden en was in eerste instantie onbenaderbaar. Ik heb deze enorme lieverd nog 8 jaar gehad. Ze heeft mij geïnspireerd om de opleiding tot gedragkeurmeester en later ook gedragtherapie te gaan volgen. Daarna heb ik ca 7 jaar als vrijwilligster les gegeven op een hondenschool.

Daarna kwam de 2de herplaatser, een lieve labrador x golden retriever, die bij mensen uit huis was gehaald omdat hij daar mishandeld werd. Hier ben ik jachttraining mee gaan doen en dit vond hij geweldig. Ondanks dat hij geen papieren had, is hij toch heel ver gekomen in de jachtwedstrijden. Nu is hij met ‘pensioen’ en wordt bijna 12 jaar.  Een leven zonder dieren in huis kan ik me niet voorstellen.

Ik heb er dan ook heel veel plezier in om honden die door omstandigheden bij mensen uit huis moeten, op de allerbeste nieuwe plek te krijgen. Op deze manier bezig te zijn met mens en dier geeft mij veel voldoening.

Margreet Doornbosch
Hallo, ik ben Margreet Doornbosch en sinds kort bij Stichting Zino als medewerker
Wilsbeschikkingen. In tegenstelling tot heel veel anderen hier ben ik pas sinds relatief kort , namelijk
pas sinds zes jaar, baasje van twee lieve Stabij-na’s, Max en Desi. Zij zijn dus onze eerste honden. Er
ging een wereld voor mij open. Wat hebben die twee ons leven verrijkt. Ondanks het feit dat zowel
mijn man als ik absolute beginners waren in de hondenopvoeding (in de opvoeding überhaupt), is
het Max en Desi toch gelukt om tot fijne, evenwichtige honden op te groeien. Dat hebben ze toch
maar knap gedaan!
In gesprekken met andere, met name oudere of alleenstaande hondenbaasjes merk ik soms wel eens
dat er toch best wel veel zorg bestaat over, zoals een oudere mevrouw het uitdrukte “hoe het
verder met mijn hondje moet als ik er niet meer ben”. Het liefst had ik gezegd, “dan mag hij wel bij
mij”, maar dat kan niet, dan loop ik straks met een hele roedel door het dorp.
Daarom vind ik het initiatief van Stichting Zino om door gerichte herplaatsing in overeenstemming
met de wensen van de baas die zorg weg te nemen, supermooi en wil ik mij daar heel graag voor
inzetten!.

Alie
Of het nu een egel, een paard of een hond is, ik vind ze allemaal prachtig. Naast mijn baan bij een
onderwijsinstelling vind ik het belangrijk om ook een maatschappelijke bijdrage te leveren als
vrijwilliger. Niet geheel toevallig ben ik bij Stichting Zino terechtgekomen.
Ons gezin heeft met 2 Friese stabijs samengeleefd. Onze eerste was Stapper, een superlieve reu, die
als pup bij ons is gekomen. Stapper was een hele toegankelijke hond en mocht altijd mee bij
iedereen op bezoek. Ook wel eigenzinnig, baasje wil links af…nee, Stapper wil rechts af! Stapper
mocht 11 jaar worden.
Na een jaar zonder een maatje in huis heb ik Lobke opgehaald. Lobke was 10 jaar toen ze via de
rasvereniging bij ons herplaatst is. De verhuizing was niet gemakkelijk voor haar, maar we hebben
elkaar gevonden en een hele hechte band gekregen. Lobke was een lieverd, ze wist wat ze wilde, was
waaks en dol op mantrailen. Helaas hebben we Lobke door ziekte moeten loslaten. Nu hebben we
even geen hond in huis, maar ik denk dat dit in de toekomst wel weer gaat veranderen.
Ik ben blij dat ik kan bijdragen om voor herplaatsers, die om wat voor reden ook uit huis moeten, het
allerbeste nieuwe thuis te vinden.
Op de foto zie je mij met Lobke!

Peter, Nienke en Jasper
Website beheer

Gerard van Kaldekerken
Juridische ondersteuning

Herman
Medewerker herplaatsing